Aslına bakılırsa cevabı belli duruyor buradan. Herkes asil olmak der.
Ama işin derinine inilince her şey farklılaşıyor. Asil olmakta kendi içerisinde ayrılıyor, basit olmakta. İnsan bedeni doğumdan sonra kendini belli eder aslında. Hiç değilse benim düşüncem bu yönde.
İnsanın dinlediği müzikler, yaşadığı heyecanlar, mutluluklar onu basit mi asil mi olması gerektiğini seçmesi için sunulan basit bir sınavdır aslında.
Basit insanlar her şeyi toz pembe yaşamayı seçenler , her şeyden korkup kaçanlar değil midir sizce de? Hayatlarını pembe dizi halinde yaşamayı seçenler. Aslına bakılırsa belki de mutluluk budur belkide, ben bilmiyorumdur.
Asil olmak..
İşte nesillerdir bir türlü devamını getiremediğimiz şey bu. İnsanın asaleti. Nasıl bir yarış atında asalet varsa insanda da vardır. Duruşu, görünümü, konuşması, oturup kalkması, düşünceleri, dünyaya pembe gözlükleri olmadan bakması bir insanın o, kişiyi asil yapar.. Tüm zorluklara göğüs germesi bunların hepsi asaletin göstergesidir.
Kimi insanın da asaleti zekası, başarısı ve hırsı neticesinde doğmuş olan parasıdır. Her zengin insan asil mi sorusunu doğurur bu da. Her parası olan insan ne asildir ne de basittir bir hiçtir.. İnsanın kendisini geliştirmesine bağlıdır aslında herşey.
Bana kalırsa yerine göre asil olup yerine göre basit olarak ruhunuza, bedeninize yön vermelisiniz. Yazdıklarımdan sakın ola ki basit olmanın kötü olduğunu çıkartmayın hayatta herşey çok güzeldir nefes alabilmek etrafı görebilmek. Önemli olan bir hiç olmamaktır:.
Çok sıkıcı biriyim dimi. Bu da asaletimden filan gelmiyor ne kadar basit yaşadığımdan geliyor hayatı. Bu ara da demeyi unuttum. İnsan kendisini nasıl görüyorsa karışı tarafta öyle görür olayı tamamen yalan bir teori.
